میرزا عبدالغفار نجم الدوله در دو راهه سیاست های کنترل و توسعه جمعیتی ایران عصر ناصری (مطالعه موردی: سرشماری دارالخلافه تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

گروه تاریخ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران

چکیده

جمعیت شناسی تاریخی رشته ای از علم تاریخ است که هدف آن شناخت پدیده های جمعیتی و خصایص و تحولات آن ها در زمان های گذشته است. محققان چه از راه روشن کردن تاریخ جمعیتی خانواده ها و چه از طریق بررسی منظم اطلاعات جمعیتی موجود توانسته اند گذشتۀ جمعیت ها را روشن تر سازند و آثار و نتایج وقایعی چون جنگ ها، بیماریهای همه گیر و قحطی را در جوامع مختلف بهتر بشناسند و به این ترتیب به کمک اعداد و ارقام، تصویر گذشته ها را به صورت دقیق ترسیم کنند. مسأله اساسی تحقیق حاضر این پرسش اساسی است که چرا میرزا عبدالغفار نجم الدوله در چالش میان سیاست های کنترل و توسعه جمعیتی ایران عصر ناصری، نظریه عدم افزایش جمعیت را پذیرفت؟
فرضیه تحقیق حاضر این است که عبدالغفار به تأسی از رویکرد گروهی از اندیشمندان غربی که به ایجاد توازن میان جمعیت و پاسخ گویی طبیعت به نیازهای انسانی باور داشتند، با سیاست افزایش جمعیت مخالف بوده است.

عنوان مقاله [English]

Mirza Abdul Ghaffar, Najm al-Dawlah, between the two strategies of the control demographic or demographic development of Iran, during the reign of Naser al-Din Shah(Case Study: the Census of Dar Al-Khalafeh of Tehran

نویسنده [English]

  • sina forozesh