هنر تعزیه در عصر ناصری با تکیه بر سفرنامههای خارجی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی – واحد تهران مرکزی

چکیده

عزیه به عنوان نمادی شیعی ایرانی است که در باره واقعه کربلا و کشته شدن حسین بن علی )ع( و دیگر مصائب اهل بیت به دست افرادی که
هریک نقشی از شخصیت های اصلی را بر دوش دارند نشان می دهد .ناصرالدین شاه که سخت خود را شیفته معصومین بویژه امام حسین )ع( نشان
می داد بیشتر از شاهان دیگر قاجار خود را پایبند به عزاداری عاشورا می دانست و در اجرای آن ذوق واهتمام زیادی نشان می داد این هنر در عهد
ناصری رواج چشمگیری یافت و همین امر سبب جلب توجه بسیاری از سیاحان خارجی شد، که هریک برداشتی از آن داشتند. مقاله حاضر به شیوهی
کتابخانهای و مراجعه به سفرنامههای خارجی با روش توصیفی
تحلیلی به بررسی دیدگاه سفرنامهنویسان خارجی به نمایش تعزیه پرداخته است. در
یک نگاه کلی نتیجهی این پژوهش بیانگر آن است که بسیاری از سفرنامهنویسان خارجی برداشتی سطحی داشته و به درک درستی از واقعیت تعزیه و
علت جایگاه آن نزد ایرانیان نرسیدند و نگاه اروپا محور آنان مانع از درک عمیق فرهنگ ایرانی - اسلامی شده است



عنوان مقاله [English]

Taezieh art in Nasser al_din Shah Qajar era by emphasis on foreign explorer's notes

نویسنده [English]

  • hamid reza safakish
Assistant Professor of Islamic Azad University - Central Tehran Branch
چکیده [English]

Ta'zieh is a Shia_Iranian symbol that shows the event of Karbala and martyrdom of Hussein ibn Ali and other suffering of Ahl al_beit which is shown by the people who play the role of each major characters. Nasser al_din Shah, who showed himself as a real charmed person to Ahl al_beit, particularly Imam Hussein, was insisting to holding the Ashura mourning much more than other Qajar kings and showed too much eagerness in this regard.
This art which had been widespread in Nasser al_din Shah Qajar era significantly, attracted lots of explorer who had a different understanding of it.
This article has been compiled by a library method by referring to the foreign explorer's notes regarding to the Ta'zieh.
In a general view, this article will conclude that lots of foreign explorer notes are not as precise as they should be and they could not have a sufficient understanding of the reality of Ta'zieh among Iranians and their European viewpoint prevented them to have a deep understanding from Iranian_Islamic culture